Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Οι Κυριακές της Λήδρας
Ιανουαρίου 11, 2010, 3:40 μμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, par me, terra

Ήθελα καιρό να γράψω για αυτές τις Κυριακές, αλλά δεν είχα αφορμή. Τώρα που τη βρήκα, δεν φρόντισα να έχω εικόνα-από διακριτικότητα ίσως. Αλλά άκου. Τις Κυριακές (που από παιδί τις σιχαινόμουνα) η Λήδρας -ο διαχρονικά πιο κεντρικός δρόμος της Λευκωσίας, που απ΄το ’74 μέχρι σχετικά πρόσφατα φυτοζωούσε από το βάρος της γειτνίασης με τη νεκρή ζώνη- γεμίζει με αλλοδαπούς που εργάζονται στην Κύπρο για μια μπουκιά ψωμί-κυριολεκτικά. Γυναίκες κυρίως, που εργάζονται σε σπίτια, φροντίζοντας γέρους και μωρά ή καθαρίζοντας, και οι οποίες όλη τη βδομάδα είναι κλεισμένες στο σπίτι και τις Κυριακές παίρνουν ρεπό και συναντιούνται σε εκκλησίες και σπίτια της παλιάς πόλης.
Μοιάζουν με ζόμπι που νεκρανασταίνονται μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα και τρομάζουν τους ντόπιους, οι οποίοι, ενώ μπορούν να τους έχουν για τις δουλειές, αδυνατούν να περπατήσουν μαζί τους στο μακρύδρομο ή να καθίσουν στο ίδιο καφέ. Δεν υπερβάλλω-ξέρω πολλούς ανθρώπους που πρωτοπατούν στην περιοχή τώρα, που άνοιξαν παραρτήματα οι πολυεθνικές, και αναφωνούν σχεδόν με αηδία «πώς έγινε έτσι η Λήδρας»…
Λοιπόν, χθες, περπατώντας τον Μακρύδρομο και τα σοκάκια του, Κυριακή μεσημέρι, διαπίστωσα ότι οι άνθρωποι αυτοί, οι ξένοι που τους αφήσαμε ξένους στην κοινωνία μας και δεν σκεφτόμαστε να τους εντάξουμε ή έστω να γνωρίσουμε τον πολιτισμό τους, χαμογελάνε. Σε μια κοινωνία υλιστική, θλιμμένη υπό το βάρος του πολιτικού της προβλήματος και μάλλον ανήσυχη για τη θέση της στον κόσμο που αλλάζει, τα χαμόγελα αυτών των κουρασμένων και μόνων ανθρώπων μου φάνηκαν μια αχτίδα ελπίδας, από κείνες που ίσως έφεγγαν, κατά τις αφηγήσεις, οι Έλληνες μετανάστες τις περασμένες δεκαετίες. Ίσως να ‘ναι από κει που θα επιστρέψει η ελπίδα.

Όλοι μας βρισκόμαστε στον ίδιο λάκκο. Απλά μερικοί από εμάς κοιτάζουν τα άστρα…
Oscar Wilde.

Advertisements

6 Σχόλια so far
Σχολιάστε

εγώ πάω κυριακή λήδρας, και μου αρέσει, ξεφεύγω λίγο από το κόμπλεξ των κυπρίων!!!

Σχόλιο από ανδρεας

Μόνο στη Λήδρας είναι έτσι μικρή μου; Σε ποιά μεγαλούπολη δεν υπάρχει ένα τέτοιας μορφής γκέτο; Κι όσο για τους Έλληνες μετανάστες, έχουν πια γίνει αριστοκράτες, δε θυμούνται, περιχαράζουν την εθνική τους ταυτότητα. Βλέπεις «άλλο εμείς».

Σχόλιο από Zoi

Ζεις;

Σχόλιο από the Idiot Mouflon

r u talkin’ 2 me?
ζω, απλώς τρέχω πολύ αυτές τις μέρες!
Αν πάθαινα κάτι, εικάζω, θα το μαθαίνατε… 😉

Σχόλιο από ttallou

Καλά τρεχάματα λοιπόν…

Σχόλιο από the Idiot Mouflon

Πού να δεις και τις Κυριακές της Πλατείας Αμερικής, και της Ομόνοιας και του Συντάγματος και όχι μόνο…

Σχόλιο από Τύπος Νυχτερινός




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: