Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


«Είμαστε μόνο 16 χρονών»
Αύγουστος 3, 2009, 11:40 πμ
Filed under: τέχνες, ελληνικά, par me

Δευτέρα πρωί, σου γράφω από το σπίτι της Β. και του Μ. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο με εμπνέει πολύ η παρουσία μου εδώ, τούτο το όφκαιρο δευτεριάτικο πρωινό. Έξω ακούγονται μόνο οι ζίζιροι και σιγανά η τηλεόραση που παίζει μέγκα, ζέστη -εκείνη η μικρή υπέροχη ζέστη- και μυρωδιά από τους γίγαντες που σιγοψήνονται. Με τη Β. συζητάμε για ιδέες, ταινίες, βιβλία, προγράμματα στους υπολογιστές. Κι εσύ μου λες «είμαστε μόνο 16 χρονών» και το λατρεύω να το λες.
Είμαστε, δεν είμαστε·? Μικροί, αφελείς, ευαίσθητοι, ονειροπόλοι. Κάθομαι ξυπόλητη στο πάτωμα και φαντάζομαι πως η ζέστη που νιώθω είναι ίδια με εκείνη στο διαμέρισμα, καθώς απλώνω τα χέρια μου πάνω σου κι αναζητάω το χάδι.

ΥΓ: Νησί τον Σεπτέμβρη?
ΥΓ2: Οι «Υγρές Νύχτες» είναι το πρώτο βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού – το έγραψε ανάμεσα στα 17 και στα 26 του χρόνια. Η τελευταία του ιστορία («Ρωμαίος και Ιουλιέτα») είναι η αγαπημένη μου ever. Ψάξτο. «Είμαστε μόνο 16 χρονών…»

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: