Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


So, let’s ride and ride and ride…
Απρίλιος 29, 2009, 3:05 μμ
Filed under: τέχνες, χύμα, ελληνικά, terra, travel

car_mirror
Πρωινή έξοδος στη Λάρνακα, για ένα θέμα, τέσσερις μήνες μετά, το Dignity ανασαίνει ξανά, εγώ ονειρεύομαι mission impossible στη Γάζα κι ένας Ιρλανδός καπετάνιος μού προτείνει ναυτική απόβαση στην Αμμόχωστο. Στην επιστροφή ο ήλιος καίει, εγώ χάνω για λίγο τον δρόμο και βιάζομαι, όχι τόσο απ’ την πίεση του χρόνου όσο από την ηδονή της ημέρας, της ηλικίας, της δημιουργίας. Πατώ το γκάζι κι αφήνω το κινητό να επιλέξει μόνο του κι εκείνο, ως εκ θαύματος, επιλέγει σωστά!
Joy Division, μ’ αρέσει, τρέχω, ξεπερνώ το όριο, προσπερνώ, αφιερώνω τα χιλιόμετρα κι έρχεται απάντηση: «Και για μουσική, τι; Temple of love«? Μα τον Τουτάτη, ναι, ήρθε αμέσως μετά! Κι έπειτα κι άλλα γκάζια, όπως στο Gegen die Wand, προσπερνώ την νταλίκα και συναντώ απότομα την κίνηση στην είσοδο της πόλης. Πρώτη-δευτέρα-τρίτη-δευτέρα, τα φανάρια αναβοσβήνουν και στην κεντρική λεωφόρο ο Iggy καλεί «let’s ride and ride and ride». Λίγο πριν φτάσω στον προορισμό, Cure, το κέντρο με υποδέχεται με κάψα και τα μεγάλα δέντρα στην πλατεία μοιάζουν να γελούν στη λόξα μου.
Όλα είναι δρόμος. Όβερ.



4-24-30
Απρίλιος 17, 2009, 1:06 πμ
Filed under: ελληνικά, par me, terra, travel

deppy_keryneia
Κυκλοθυμικός καιρός, βόλτες με τ’ αμάξι ως την Κερύνεια, ξεναγήσεις, και για μουσική, ενθουσιώδεις μονόλογοι ενός χαρούμενου μωρού. Βιαστική σιέστα, στις εκκλησίες της Κύπρου τη μέρα της Σταύρωσης καλύπτουν τις εικόνες με μαύρα πανιά, διαβάζω σημειώσεις του Σεφέρη, πίνω ποτά δίπλα στην πράσινη γραμμή, χαζεύω την αθωότητά σου και -ξανα-βλέπω την πόλη μέσ’ απ’ τα μάτια ενός τετράχρονου παιδιού.
Καλή Ανάσταση.



21
Απρίλιος 13, 2009, 1:59 μμ
Filed under: ελληνικά

Σήμερα δεν ξεχνάμε, 6 χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών
Συνέχεια



Apres la pluie
Απρίλιος 10, 2009, 3:24 μμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, par me, terra

evosmos_rain_drops
Στο γνωστό καφέ (όπου πάλι για πλάκα συνάντησα τρεις γνωστούς) οι σερβιτόρες, βλέποντάς μας σκαρφαλωμένους στις καρέκλες, άνοιξαν τις πόρτες του «κλειστού δωματίου», έβαλαν να παίζει Yann Tiersen και μας κάλεσαν μέσα να προστατευτούμε απ’ το χαλάζι. Συνέχεια



101
Απρίλιος 6, 2009, 8:52 μμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, par me, terra
©S.Stavrou

©S.Stavrou

Στην παλιά Λευκωσία οι δρόμοι μετρούν με τα φυλάκια της πράσινης γραμμής. «Θα μας βρεις λίγο μετά το 101», αναφέρει ο Δ., την ώρα που καθόμαστε στο πιο γνωστό καφέ της μεσαιωνικής πόλης, χύμα κατάσταση, όπου ό,τι πιείς κοστίζει πάντα 3 ευρώ και ο ένας θαμώνας γνωρίζει τον άλλο σε φάτσα.
Όσο περνά ο καιρός συνηθίζω τη βαριά προφορά, σχεδόν την υιοθετώ σε παφίτικη βερσιόν κι εσύ -σχεδόν- θυμώνεις. Όταν επιστρέψω πάνω τον Ιούνη να δω αν θα με καταλαβαίνουν οι φίλοι μου. Συζήτηση για τον καθεδρικό, Ομόνοια-λαός-πρωτάθλημα-γκοοολ, μπύρα ΚΕΟ-αλλά τσακρί, είμαστε τοπικιστές («τόπακες») κι αγαπάμε μόνο Λευκωσία και κατεχόμενα-το δυτικό νησί μας αφήνει αδιάφορους και κάνουμε χιούμορ πως χρειάζεται διαβατήριο για να πάεις. Αναζήτηση για τις πορνοπαραγωγές του νησιού, καλοκαίρια σε βεράντες, όλοι παρακαλούμε για λίγες ακόμα σταγόνες βροχής και στο μεταξύ συζητούμε διφορούμενες έννοιες: «Κονιάκι» όπως κονιάκ ή όπως το Κόνακ στο παλιό Σεράι;
«Πόσους μήνες είσαι εδώ;». «Έξι». Νομίζω. Αισίως εγίναν οχτώ κι ούτε που το κατάλαβα. Εΐβα!