Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Τι είναι αυτό;
Φεβρουαρίου 2, 2009, 12:43 μμ
Filed under: ελληνικά, par me, terra

Η κυρία Μι, γεννημένη σε ένα χωριό της επαρχίας Λευκωσίας τη δεκαετία του ’20, σήμερα η «φίρμα του Στροβόλου«, μια γλυκύτατη κυρία, οικογενειακή φίλη και γειτονισσά μου. Το ’74 φρόντιζε τη μάνα μου σ’ εκείνες τις άγριες τις μέρες κι όταν έφτασαν οι Τούρκοι στον Πηθκιά, δίπλα στο νοσοκομείο, πήγε στο προαύλιο και την παρακαλούσε να φύγει να σωθεί.
Στα 20 της παντρεύτηκε έναν γείτονα και πολύ καλό κύριο, τον κύριο Ι. Ζούσαν μαζί καλά κι αγαπημένοι, ταπεινοί άνθρωποι, πατριώτες και καλοί Χριστιανοί κι οι δυο. Όμως παιδιά δεν έκαναν. Όταν πια πήγαν στους γιατρούς, ο κύριος Ι. έμαθε ότι δεν μπορούσε να κάνει παιδιά. Κι αφού το σκέφτηκε καλά, μια μέρα ετοίμασε τη βαλίτσα του, φόρεσε το καπέλο του, στάθηκε στην πόρτα και είπε «Μι μου, δεν μπορώ να σου στερήσω τη μητρότητα. Είναι καλύτερα να φύγω, και να κάνεις οικογένεια με έναν άλλο άνθρωπο, για να κάνεις παιδιά».
Κι η κυρία Μι, σοκαρισμένη από την αγάπη αυτού του ανθρώπου, έτρεξε πλάι του και με πλήρη συνείδηση του ζήτησε να μείνει, καταλαβαίνοντας πως της ήταν πιο σημαντικό να είναι μαζί του παρά να ολοκληρωθεί ως γυναίκα. Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, μεγάλωσαν και τα παιδιά του ξενιτεμένου της αδερφού σαν δικά τους, κι όταν τα πράγματα έσφιξαν στην Κύπρο, έφυγαν για τη Νέα Υόρκη, δούλεψαν εκεί και μετά γύρισαν πάλι στην Κύπρο, στο διαμερισματάκι στον Στρόβολο, που ‘χει φιλοξενήσει αμέτρητες ψυχές και ζήσαν μαζί βαθειά γεράματα.
Μαζί, ως τα πρόπερσι, που ο κύριος Ι. την άφησε, χτυπημένος από αρρώστεια. Το πήρε πολύ βαριά η κυρία Μι, τον πρώτο καιρό τη θυμάμαι να κλαίει με τη μαμά στο τηλέφωνο. Μα το καλοκαίρι που ήρθα και τη βρήκα και νοίκιασα και το διαμέρισμα στη διπλανή πολυκατοικία, τη νόμιζα για μια χαρά. Και, για να ‘μαι ειλικρινής, τη βαριόμουν λίγο, με κούραζε εκείνη η πολυλογία της κι η εμμονή της με τα θρησκευτικά και τα πατριωτικά.
Μα προχτές, όταν μετά το γεύμα οι γονείς σηκώθηκαν να την αποχαιρετίσουν πριν φύγουν ξανά για Ελλάδα, τα μάτια της κυρίας Μι γούρλωσαν, κοκκίνησαν και πέταξαν σπίθες μοναξιάς με μια κουβέντα «Μα μόλις σας συνήθισα, πότε φεύγετε;».
Πάγωσα. Όχι για τα δάκρυα, ούτε για τη μοναξιά της, αλλά για τη δική μου ανυπομονησία, τον αυτισμό, την βιασύνη και την εμμονή μου να μην σκύψω ποτέ ειλικρινά στον ώμο της να ρωτήσω τι κάνει, παρά να κοιτάζω μόνο τα δικά μου προβλήματα.

Κι έπειτα, στο αεροδρόμιο, εγώ να το παίζω αδιάφορη κι οι γονείς θλιμμένοι. Σαν ανακουφισμένη που φεύγουν κι επιστρέφω στην αυτονομία μου, σαν στενάχωρη που πίστεψα πως δεν είχαμε και τίποτα να πούμε, αφού στα περισσότερα θέματα διαφωνούμε (πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά). Στην επιστροφή, ο δρόμος γλιστρούσε και στο βουνό στο βάθος έπαιζαν αστραπές. Κι εγώ σκεφτόμουν ξανά όλα εκείνα που κάθε φορά θέλω να τους πω, για το πόσο τους θαυμάζω και πως η μακρινή τους σκέψη μου προκαλεί πάντα μια θλιμμένη ευτυχία, και πάλι δεν πρόλαβα.

Advertisements

3 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Δεν ξέρω αν χρειάζεται να τα πούμε όλα αυτά που έχουμε μέσα μας… ιδιαίτερα αφού στα λόγια και τις λέξεις κρύβονται ιδέες και πεποιθήσεις.
Πολλές φορές είναι πολύ καλύτερες οι άρρητες λέξεις του σώματος και των ματιών. Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα φιλί μπορεί να «λένε» πολλά περισσότερα..

Σχόλιο από pause

Aγαπητή ttallou μετακόμισα στην Ολύμπου στο κέντρο για λόγους οικογενειακούς. Έτσι πλέον μπορώ να αυτοβαυκαλίζομαι ως άνθρωπος του downtown. Ευπρόσδεκτη εννοείται οποτεδήποτε το θελήσεις στο πιο σκλαβενίτικο σπίτι της γενέθλιας πόλης σου. υ.γ θα ήθελα να με προσθέσεις στη λίστα που έχει στο έγκριτο (χο,χο) blog σου. ευχαριστώ,

Σχόλιο από στεφ

@στεφ, done για τη λίστα.
ελπίζω η μετακόμιση να ήταν για καλό.

Σχόλιο από ttallou




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: