Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Airport
Φεβρουαρίου 29, 2008, 2:50 πμ
Filed under: ελληνικά, par me, terra, travel

post soundtrack: Ενδελέχεια – «Βουτιά από ψηλά»
post drink: St John Commandaria

[…] Βγήκα στην Εγνατία τρέχοντας και έφτασα στο αεροδρόμιο. Ζήτησα τσάι και άραξα στις αφίξεις, παριστάνοντας πως κάποιον περιμένω κι εγώ. Νομίζω εδώ ακριβώς με περίμεναv κι εμένα πριν ενάμιση χρόνο, όταν γύριζα απ’ το Αμβούργο.

Στέκομαι ψύχραιμη και παρατηρώ τις αντιδράσεις των ανθρώπων: Το ζευγάρι που ανταμώνει με ένα ζεστό φιλί, τους παππούδες που υποδέχονται το εγγόνι μες στη χαρά, τον πρύτανη του ΑΠΘ που μόλις έφτασε με την πτήση απ’ τα Χανιά και τους νυσταγμένους υπαλλήλους που αποχαιρετιούνται στον ασύρματο. Συνέχεια

Advertisements


New kids on the blogs
Φεβρουαρίου 29, 2008, 1:00 πμ
Filed under: blogging-pc, ελληνικά

Μέσα στον ορυμαγδό, κάποιοι επιμένουν να δημιουργούν.
Το λοιπόν, καλωσορίζω τους φίλτατους Ηλία Α. και Μονόκερω στην Μπλογκόσφαιρα.



Fefko
Φεβρουαρίου 23, 2008, 9:12 μμ
Filed under: τέχνες, ελληνικά, par me, terra, travel
waiting 4 the train

Πάντα είχα τάσεις φυγής. Με θυμάμαι παιδάκι να μετράω τις μέρες ανάποδα για τα ταξίδια ή να φαντάζομαι το μέλλον μου χτισμένο σε άλλους τόπους.

Και τώρα ακόμα, όταν με στοιχειώνουν προβλήματα, πρώτα τη φυγή σκέφτομαι και μετά τη λύση. Μόλις ηρεμήσω, συλλογίζομαι πως είναι λίγο δειλό να φεύγεις κάθε φορά που κάτι δεν είναι καλά-η μαγκιά είναι να κάτσεις να το παλέψεις.

Μα όταν χτυπάω κάθε τόσο στον ίδιο τοίχο, το μόνο που μου μένει είναι βάλω αποφασιστικά την όπισθεν, να κάνω αναστροφή με φόρα και να φύγω τρέχοντας, με πείσμα και με τη μουσική στη διαπασών για άλλα μέρη, χωρίς να κοιτάξω στιγμή στον καθρέφτη μου.

Post soundtrack: Stereo MikeΦεύγω mix
«…Μα είναι κι η γνώση πως με μια απόφασή μου, ξημερώνει η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου, που ελπίδα τρέφει την κάθε επιλογή μου και αγναντεύω τον πλανήτη σαν να είναι όλη η γη δική μου»



page 123
Φεβρουαρίου 22, 2008, 8:34 μμ
Filed under: blogging-pc, ελληνικά

Με τη σειρά μου, έλαβα κι εγώ πρόσκληση από την Toa και συμμετέχω στη νέα blogoπρόκληση «το βιβλίο που είναι κοντά μου«.

Οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν ως εξής:

1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή
2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο πλησιέστερο σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)
3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση
4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις δηλαδή την έκτη, έβδομη και όγδοη και
5. βρίσκουμε άλλους πέντε ατυχείς να τους πασάρουμε το παιχνίδι

Ρίχνω λοιπόν την ζαριά μου και πέφτω στο βιβλίο που κάνει παρέα στο κομονδίνο μου, το «Twice a stranger» του Bruce Clark, απ’ όπου (σελ. 123, πρόταση 6η) διαβάζω την αφήγηση του George Siamanides για τις μέρες της Τραπεζούντας:

«From November to April, we were enveloped by thick snow, and our livestock were kept indoors. But in spring, as the sun grew stronger, the fields around us turned into a carpet of rich and scented foliage. It was a perfect environment to raise cattle and sheep, and a paradise for youngsters.»

Με τη σειρά μου καλώ στο παιχνίδι τους:

Wisssdom
Zkeramid
Georgis
Tyxod
Telson



Ο Τάσσος και οι «μεταλλαγμένοι»
Φεβρουαρίου 16, 2008, 7:19 μμ
Filed under: ελληνικά, media

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη
original: e-tipos.com

Πριν από 4 χρόνια ο Τάσσος Παπαδόπουλος έκανε τη μεγάλη ανατροπή:
– Ακύρωσε τον εκβιασμό ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας εις βάρος ενός μικρού λαού. Η καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν στην Κύπρο υπήρξε το πρώτο ηχηρό ράπισμα στην παγκοσμιοποίηση. Ακολούθησαν άλλα δύο ραπίσματα: η καταψήφιση του ευρω-συντάγματος σε Γαλλία και Ολλανδία… Συνέχεια



Στον ΩΡΛ
Φεβρουαρίου 14, 2008, 8:42 μμ
Filed under: ελληνικά, par me, terra

Από μικρή μπαινόβγαινα στα νοσοκομεία. Πρώτα γιατί μωρό μηνών έσπασε το τύμπανό μου κι έτρεχα χρόνια να μαζεύω τα υγρά και να παύω τον πόνο (βουτιά στη θάλασσα δεν έκανα πριν τα 13, ούτε είχα παίξει ποτέ με το χιόνι πριν πάω γυμνάσιο). Κι έπειτα γιατί η μαμά ήταν νοσοκόμα. Μπαινόβγαινα λοιπόν, μια στην Ανάληψη, για να δω τη μαμά, μια στο ΑΧΕΠΑ για να δω τον γιατρό που με χειρούργησε (τυμπανοπλαστική). Συνέχεια



Barca
Φεβρουαρίου 13, 2008, 2:01 μμ
Filed under: ελληνικά, terra, travel
Barcelonetta

Πρώτο -μεγάλο- ταξίδι του 2008.
Tickets booked, αναχώρηση τον Απρίλιο. Να δω την Τίνα, τον Γρηγόρη, την Έμη.

Να περπατήσω στον ήλιο και να κάνω αστεία σε μια άγνωστη γλώσσα.

Πώς μ’ αρέσει αυτός ο ήλιος, πώς μ’ αρέσει αυτός ο ήλιος, όταν βγαίνει το πρωί
Κι είναι βάσανο ο φίλος, είναι βάσανο ο φίλος που φωνάζει ΕΚΔΡΟΜΗ
[Σ’ αγαπάω]