Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Οι συνωμοσίες των μετρίων
Ιανουαρίου 21, 2007, 2:42 μμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, par me

Είδα χτες βράδυ τις «Ζωές των άλλων». Όταν βγήκα, θες η πρωταγωνίστρια Στάζι, θες που το σινέ Μακεδονικόv στεγάζεται εκεί κοντά που λέγεται ότι βρίσκεται η στοά των Εβραίων, νόμιζα πως κι η δικιά μου η ζωή παρακολουθείται… Παπαρδέλες…Διέσχισα τη Ναυαρίνου που μύριζε χασίς, άνοιξα ένα τυχερό μπισκότο και το μήνυμα έλεγε: «One day you will be successful»! Χαμόγελασα και έχωσα το χαρτάκι μέσα στα τσιγάρα. It’s a lucky strike!

***

Είπα στοά, Στάζι, συνωμοσίες και θυμήθηκα ότι τελευταία κυκλοφορεί γύρω μου η θεωρία του χάους και το μάτιασμα: Ένας ξάδερφος από Λονδίνο, ο Γρηγόρης, είπε τα Χριστούγεννα να έρθει Ελλάδα. Θα έπαιρνε μια πτήση για Αθήνα και ακολούθως για Σαλόνικα, αλλά η British Airways περνούσε από έξτρα έλεγχο όλα της τα αεροσκάφη για το γνωστό θέμα της ραδιενέργειας και η πτήση ακυρώθηκε. Πήρε την επόμενη, και χάθηκε η βαλίτσα του. Νοίκιασε αμάξι. Και όταν κατέβηκε με το αμάξι στο κέντρο να αγοράσει ρούχα που ‘χε μείνει γυμνός από την απώλεια της αποσκευής του, δεν ήξερε και πάρκαρε πάνω στην Αγίας Σοφίας. Το ασημί του Seat έκλεισε την κυκλοφορία για ένα μισάωρο και ο οδηγός του ΟΑΣΘ κάλεσε την τροχαία. Όταν ο Γρηγόρης επέστρεψε με τα κοστούμια αγκαλιά βρήκε τον αστυνόμο με τις πινακίδες στο χέρι, το γερανό στο δρόμο έτοιμο να το μαζέψει και 30 εξαγριωμένους επιβάτες έτοιμους να κατέβουν κάτω να τον πλακώσουν στο ξύλο… Πλήρωσε 60 ευρώ για τις πινακίδες κι άλλα 100 για τα ρούχα και καθάρισε. Ο Γρηγόρης είχε να λέει πως για έναν Ρώσο κατάσκοπο έχασε 160 ευρώ. Κατά μία έννοια είχε δίκιο.

***

Στη Θέρμη η θεία μου η Ρούλα, ιατρός στο επάγγελμα και σύζυγος του πιο αγαπημένου θείου της οικογένειας, σπάει το ένα πόδι της μετά το άλλο. Κυριολεκτικά. Μόλις βάζει γύψο στο δεξί, σπάει το αριστερό και τούμπαλιν. Πήγα να δω το γιο της το δεύτερο που πέρασε την Πρωτοχρονιά μόνος στο νοσοκομείο για κρίση στη σπαστική του κολίτιδα, και άκουγα τη θεία να μου λέει πώς πέρασε στο Παρίσι.

«Μα καλά ρε θεία», της λέω, «κι εσύ είχες παιδί στο νοσοκομείο και έτρεχες στις Ευρώπες και τα αξιοθέατα;». «Και τι να κάνουμε που το ‘χαμε κανονίσει κι είχαμε 2 χρόνια να κάνουμε διακοπές: Πρόπερσι το καλοκαίρι έπαθε ο μεγάλος γιός παγκρεατίτιδα, το χειμώνα έσπασα εγώ τα πόδια μου και το περασμένο καλοκαίρι στη Χαλκιδική μας κυνηγούσαν οι φλόγες!». Κατά μία έννοια είχε δίκιο.
Της είπα με κατανόηση ότι πράγματι κάτι δεν πάει καλά γιατί στο μεταξύ κι η μαμά μου κι ένας άλλος ξάδερφος τρέχουνε στους γιατρούς και μου είπε ότι κάποιος μας μάτιαξε. Γελάσαμε. Η θεία είπε πως δεν είναι αστείο και τότε άρχισε να μου διηγείται μία μία τις ιστορίες των γειτόνων της’ της μιας που της πέθανε η κόρη ξαφνικά και της άλλης που έχασε το παιδί της σε τροχαίο και μετά την παράτησε ο άντρας της…

Ο ξάδερφος έκανε ένσταση πως η γειτόνισσά τους από τα δεξιά δεν είχε λύπες, αλλά χαρά, αφού έκανε επιτέλους παιδί. Η θεία έφερε αμέσως αντίρρηση πως κι αυτή ακόμα για να μείνει έγκυος την φόρτωσαν στις ορμόνες, αρρώστησε απ’ αυτά κι αυτή και το παιδί της όλη την ώρα άρρωστο είναι.

«Η περιοχή μας», λέει, «ήταν παλιά νεκροταφείο. Και λένε πως στα νεκροταφεία πάνω δεν πρέπει να χτίζεις, έχουν κακή ενέργεια».

Ανατρίχιασα λίγο και ρούφηξα τον καφέ μου. Κατά μία έννοια είχε δίκιο.
Κατά μία έννοια τα πάντα είναι σχετικά.

Advertisements

10 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Hey! Και το δικό μου τυχερό μπισκότο τα ίδια έλεγε (καμιά προσέγγιση στη μέρα, ρε παιδιά;). Μας δουλεύουν ψιλό γαζί, μου φαίνεται…

Καλησπέρα, από τον Ιούνιο του 2007 :-p

Σχόλιο από Oneiros

🙂
ένα μαγαζί στη Βύρωνος είναι, btw…
Την ημερομηνία σου όμως δεν την έπιασα…?

Σχόλιο από ttallou

Μ’ αρέσεις τον τελευταίο καιρό. Καλή η ταινία, έ; Σε παρακολουθώ ξέρεις. Θυμάμαι και το Χριστουγεννιάτικό σου πόσο μού άρεσε.

Σού εύχομαι καλή πρόοδο σε ό,τι είναι να γίνει εφέτος.

Σχόλιο από το θείο τραγί

Ω, θείο τραγί, καλή χρονιά!

Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου. Την ταινία να τη δεις.
Έτσι απλά!

Σχόλιο από ttallou

Το δικό μου απ’ το κινέζικο στη Ναυαρίνου. Όσο για την ημερομηνία, δεν αισθανόσουν λίγο ετεροχρονισμένη σήμερα με τον καιρό, σα κάποιος να πάτησε fast forward στο ημερολόγιο;

Σχόλιο από Oneiros

Mprrrr!!! skiaxthka!
esy pantws den exeis tipota na fovh8eis..afou to mpiskoto to elege kseka8ara…»one day you’ll be succesful! (am pws?)

Σχόλιο από Δεσπάνθρωπος

πιο πολύ για Μάιο μου κάνει…
αλλά μ’αρέσει ρε Όνειρε! Εκεί πάνω στη Βόρεια Θάλασσα άνοιξη δεν έζησα και μου ‘χε λείψει 😉

Σχόλιο από ttallou

Ωχ, δεν μου άρεσε αυτή η φράση «Η περιοχή μας ήταν παλιά νεκροταφείο. Και λένε πως στα νεκροταφεία πάνω δεν πρέπει να χτίζεις, έχουν κακή ενέργεια”. Πραγματικά σε βάζει σε σκέψεις… :I

Σχόλιο από nassos

Μα πού μένεις πια;
Στον Κεραμεικό;

Σχόλιο από ttallou

Φτου φτου!
Τα πάντα είναι σχετικά, I agree.

Σχόλιο από wisdom




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: