Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Αγρίνιο
Νοέμβριος 28, 2006, 10:06 μμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, news, par me, terra

Το δικό μου το χωριό είναι 30 λεπτά μακριά από τα Καλύβια και τη Λεύκα. Όχι, δεν τα ήξερα αυτά τα χωριά, όπως δε γνωρίζει κανείς τα μικροχώρια της Νότιας Ελλάδας, κι ας είναι η Αιτωλοακαρνανία o μεγαλύτερος νομός της χώρας.

agrinio_map
Στα μέρη μας οι άνθρωποι είναι ευέξαπτοι και κυκλοθυμικοί. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι σήμερα παρατηρώ με τρόμο την κυνηγετική καραμπίνα που βρίσκεται πίσω από το ψυγείο του θείου του Γιάννη κι η μάνα μου όποτε έκανα να την αγγίξω έβαζε τις φωνές ότι «δεν είναι παιχνίδια αυτά». Μια φορά ο παππούς μου τα ‘βαλε με ένα γείτονα και έπιασε την καραμπίνα να πάει να τον βρει. Μονάχα η μάνα μου πήρε στα σοβαρά τον κίνδυνο και του ‘κοψε το δρόμο. Φαίνεται επειδή είναι η μόνη στην οικογένεια που δεν κατάγεται από αυτά τα μέρη.

Όταν ήμουν μικρή τις Κυριακές του Πάσχα μάζευα απ’ το έδαφος τα σκασμένα για την Ανάσταση φυσίγγια, τα ‘βαζα ένα-ένα στα δάχτυλά μου και έπαιζα με τα ξαδέρφια μου κλακέτες. Πρέπει να ‘μουν γύρω στα δέκα τη μοναδική φορά που πάτησα σκανδάλη στη ζωή μου, στο σπίτι ενός θείου μου, ο οποίος επέμεινε να θρέψει τον θαυμασμό μου για τον κρότο που έκανε κάθε λίγο με το όπλο του. Επειδή τη σκανδάλη δεν είχα δύναμη να την πατήσω ο θείος έβαλε τα δάχτυλά του πάνω στα δικά μου και με βοήθησε. Θυμάμαι την ορμή της καραμπίνας να με σπρώχνει πίσω και την υπόσχεσή μου, από φόβο, να μην ξαναπιάσω όπλο στα χέρια μου. Το θείο εκείνο δεν τον θυμάμαι πια, γιατί λίγα χρόνια μετά μάλωσε με το θείο το Γιάννη για τα χωράφια, πήγαν στα δικαστήρια κι οι σχέσεις της οικογένειας έκτοτε περιορίστηκαν σε ένα ψυχρό γεια.

Λοιπόν, η κατάρα αυτών των περιοχών, είναι που όποιος κατορθώσει να φύγει απ’ τα μέρη, γυρνάει πίσω μονάχα για να δει τη μάνα του. Πως η φύση εκεί κάτω, όσο όμορφη είναι, τόσο καταραμένη μοιάζει εκείνες τις ώρες τα βουνά ρίχνουν σκιές στα μάτια των ανθρώπων. Που θαρρείς πως στην Τριχωνίδα λιμνάζουν τα όνειρα των ντόπιων και δεν κάνουν τίποτα για τον τόπο τους, τα παιδιά τους, το μέλλον τους, παρά μονάχα για τα χωράφια και τα ζώα τους.

Δε φταίει που είναι όλοι έτσι και γενικεύω τόσο απλά τα γεγονότα-έχει βγάλει και διαμάντια ο τόπος. Φταίει που από το πρωί δε μου φεύγει από το μυαλό πως στη θέση θύτη ή θύματος θα μπορούσε άνετα να ‘ναι κάποιος δικός μου άνθρωπος κι εγώ μάρτυρας της ιστορίας…

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

Αθανατη αγρια ελληνικη επαρχια… Μπας και συνειδητοποιησουμε οτι οσο μενουμε αμορφωτοι, απαιδευτοι και κολλημενοι σε «παραδοσιακες» αντιληψεις, τοσο μενουμε και ζωα ταυτοχρονα…

Σχόλιο από mn8




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: