Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Wake me up when September ends
Σεπτεμβρίου 29, 2006, 11:23 μμ
Filed under: par me, travel

OK, it’s my turn to go to Athens…

[back again when September ends]

night track: David Bowie – Wild is the wind



[Έκανα] Κεφάλι
Σεπτεμβρίου 29, 2006, 1:18 πμ
Filed under: τέχνες, χύμα, ελληνικά, par me

Έχω ένα άδειο σκουριασμένο πιστόλι
και μια αλήθεια βολικιά σα ξυράφι
και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη
μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι.

Έχω ένα φόβο που τον έχουνε όλοι
και μια φωτιά που την ταΐζω με λάθη
και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη
μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι.

Έχω ένα δρόμο μα δεν ξέρω που βγάζει
μια ίσια γραμμή σ’ ένα βρώμικο χάρτη
και στροβιλίζομαι απ’ τη μια άκρη στην άλλη
μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι.

Έχω μια θλίψη που ‘ναι τόσο μεγάλη
που όλο φοβάμαι μη τυχόν και ξεσπάσει
κι ισορροπώ μέσα στου ονείρου τη ζάλη
μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι.

Έχω έναν ήλιο χλωμό στη φορμόλη
μια καρδιά που διψάει σα καμμένο χωράφι
και περιφέρομαι από πόλη σε πόλη
μ’ ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι.



No victory, no party
Σεπτεμβρίου 27, 2006, 12:32 πμ
Filed under: ελληνικά


Being a taurus
Σεπτεμβρίου 27, 2006, 12:30 πμ
Filed under: χύμα, ελληνικά, par me

ΤΑΥΡΟΣ
27/09
Ενδιαφέρεστε περισσότερο για να κάνετε κάτι καινούργιο από το να ασχολείστε με το καθημερινό, το τετριμμένο και τις συνηθισμένες δραστηριότητες αυτές τις ημέρες. Η εσωτερική ένταση αν υπάρχει μπορεί να χαλαρώσει σήμερα και πολύ πιθανό να εμφανιστούν καινούργιες αντιλήψεις ή απόψεις σε θέματα οικογενειακά. Καθόλου απίθανο να λάβετε κάποιο δώρο ή κάποια προσφορά για συνεργασία η οποία θα σας αποδώσει σημαντικά οφέλη στο άμεσο μέλλον. Η έμπνευσή σας σε θέματα επαγγελματικά και προσωπικά θα είναι πάρα πολύ καλή.

[αρκετά πετυχημένο ωροσκόπιο]

Σήμερα ανακαλύψαμε ότι δύο στους τρεις στο γράφειο είμαστε ταυράκια. Ο τρίτος είναι ιχθύς και ψυχούλα.
Εμείς οι δυο οι ταυρίνες είμαστε παράξενες, κοιτιόμαστε περίεργα και πουλάμε υφάκι. Οι ταύροι είμαστε συγκρουόμενες προσωπικότητες για αυτό κι εγώ θα την προσέχω στο εξής τη Μ. Αν και νομίζω ότι μάλλον αυτή θα προσέχει εμένα. Παρότι ατρόμητη, σάμπως να τρόμαξε λιγάκι όταν της απάντησα «Ταύρος. Μάιο»…

ΥΓ:  Το θυμάστε, μεσιέ, το βλέμμα σας όταν σας είπα πως είμαι ταύρος, κυκλοθυμική και αγαπάω τις χελώνες;



Υπόγειο
Σεπτεμβρίου 24, 2006, 2:28 μμ
Filed under: τέχνες, χύμα, ελληνικά

Το Μάιο του 1999 ο Αλκίνοος Ιωαννίδης κυκλοφόρησε τον «Ανεμοδείκτη» του. Σχεδόν τις ίδιες μέρες πεθαίνει ο Φρέντυ Γερμανός, τον οποίο είχα λίγο πριν ανακαλύψει και λατρέψει.

Ο Ιούνιος, στο μέσο των εξετάσεων του σχολείου, με βρίσκει με το γαλάζιο cd στο ένα χέρι και τις «Υγρές Νύχτες» στο άλλο. Είμαι 14 και νομίζω ότι σιγά σιγά ο κόσμος μου ανήκει. Συνέχεια



Closer
Σεπτεμβρίου 24, 2006, 4:12 πμ
Filed under: τέχνες, χύμα
There is a moment, there’s always a moment.
I can do this, I can give in to this or I can resist it. And I don’t know when your moment was but I bet you there was one.
Alice (Natalie Portman), Closer


Βυθός
Σεπτεμβρίου 24, 2006, 4:11 πμ
Filed under: τέχνες, χύμα, ελληνικά, par me

Λυσσομανάει ο άνεμος
μα ο άνεμος δεν ξέρει
πως το κορίτσι που θα ‘ρθει
την άνοιξη θα φέρει
Και σε περιμένω,
τσιγάρο αναμμένο

τα λόγια είναι φτηνά
αν δεν είναι αληθινά
σ’αγαπώ, μη λες πολλά
κάτσε καλά

Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου
στο ‘χα πει και πάντα θα στο λέω

Τι να μας περιμένει
αύριο το πρωί
Ποιος έρωτας πεθαίνει
και ποιος θα γεννηθεί

Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις
σε ένα παραμύθι εφιαλτικό
φωνή εντόμου τώρα ειν’ η φωνή μου
φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου
με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό

Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι
πώς σ’ έχει αλλάξει έτσι ο καιρός

Μόνο μια φορά
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά.

Σου δίνω πίσω την αγάπη που μου δάνεισες
δώσε μου πίσω τη ζωή μου και ξοφλάμε
να σου θυμίσω είχε παλιόκαιρο τη μέρα που σε γνώρισα
πώς θες εσύ για καλοκαίρια να μιλάμε

Αφού με φέρνει μονοπάτι φαναριώτικο
ένα σοκάκι με κρατάει σαλονικιώτικο
έλα ένα βράδυ την υπόσχεση να πάρεις
πριν να τη σβήσει με σφουγγάρι ο Βαρδάρης

Μια φορά μου ‘χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη