Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii


Άφιξη – Στουτγάρδη
Απρίλιος 4, 2006, 4:13 μμ
Filed under: erasmus, χύμα, ελληνικά, par me, travel

Τρίτη, 28/3/2006

Ο καιρός. Ο καιρός χτες μ’ έκανε να πετάω πριν την πτήση μου και ο καιρός σήμερα κόντεψε να μου σκοτώσει τη διάθεση απ’ την άφιξή μου κιόλας. Άφησα μια Ελλάδα με ήλιο τόσο ώστε και το χάραμα ακόμη στο αεροδρόμιο να είναι απλώς δροσερό, πέρασα μέσα απ’ τα σύννεφα βρίσκοντας ήλιο στην Κροατία και την Αυστρία και προσγειώθηκα στη βροχερή Στουτγάρδη. Στο ραδιόφωνο τα δελτία λένε ότι αύριο η θερμοκρασία θα ξανανέβει στους 22 βαθμούς. Η δικιά μου η διάθεση, πληγωμένη από την πρόσκαιρη έλλειψη επικοινωνίας και στασιμότητα, επι-διορθώθηκε με μια βόλτα στα μαγαζιά (das heißt «shopping therapy»). Καμία αγορά. Απλώς ένας εσπρέσο σε ένα ιταλικό “Eis Kafe” και χάζεμα στα ζυμαρικά, σχεδιάζοντας μελλοντικές συνταγές στην κουζίνα της εστίας. Με το λεξικό ανά χείρας να καλύπτω κάθε (λέμε τώρα) λεξιλογικό κενό.

Έπειτα επικοινωνήσαμε με την εστία και τον Herr Weltereit για την ημερομηνία άφιξής μου. «Με θέλετε Πέμπτη, Παρασκευή ή Δευτέρα;». «Παρασκευή ή Δευτέρα». «Οκ, Δευτέρα», απάντησε on behalf of me ο θείος, που ιπποτικά θα με πετάξει με την κούρσα του στην πόλη του Erasmus μου. Οπότε η ανταπόκριση από το γερμανικό βορρά αναβάλλεται μέχρι τις 3 του μηνός Απριλίου, όταν ξεκινά και το εξάμηνό μου. Δεν έκρυψα ότι χαλάστηκα λίγο που θα ξοδέψω το Σ/Κ στη Στουτγάρδη κι όχι στο Αμβούργο, που θα μπορούσα να το είχα γυρίσει και μάθει κάπως σε δυο μέρες. σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, δηλώνω ευτυχισμένη που οι μεγάλες μου αποσκευές θα πέσουν στις πλάτες της Mercedes και του θείου Ανδρέα.

Η έλλειψη ίντερνετ, προπάντων, και κινητής τηλεφωνίας έπειτα, με στοιχειώνουν λίγο, αλλά σε λίγες μέρες η επικοινωνία μου θα αποκατασταθεί. Προσπαθώ πάντως με κάθε τρόπο να ξεχάσω την Ελλάδα και να αγαπήσω την πράσινη γερμανική πραγματικότητα. Πηγαίνω για ποδηλατάδα στο γκαζόν πλάι στο γήπεδο της WVB Stuttgart και κάνω πλάκες με τη Σέρβα φίλη Uschi, που τρόμαξε να μ’ αναγνωρίσει με κομμένα τα μαλλιά.

Αλλά πώς να ξεχάσεις την Ελλάδα όταν κουβαλάς ΙΟΝ στις βαλίτσες σου και Αλεξίου στο πι σι;

Τετάρτη, 29/3/2006

Το ‘χεις δει το «Μπραζιλέρο», με τους δυο Ευρωπαίους γραφειοκράτες που έρχονται να ελέγξουν τις μπίζνες ενός Έλληνα στην Κρήτη; Κάπως έτσι ένιωσα σήμερα, όταν δυο μεσίτες ήρθαν να μιλήσουν στο θείο για μπίζνες. Μόλις ξύπνησα το πρωί μου είπε η θεία «Θα ‘ρθεις μαζί μας;» κι εγώ απάντησα «Ναι», νομίζοντας πως πρόκειται απλώς για καφέ. Τελικά πήγαμε όλοι μαζί στην «πόλη του αυτοκινήτου», το Bobligen, και καθίσαμε σε ένα φολκλόρ ξενοδοχείο να ακούμε στα στατιστικά του από τον ιδιοκτήτη. Είχε πλάκα η όλη φάση, διότι επιστράτευσα άπαντες τους καλούς μου τρόπους σε ανταπόδοση του savoir vivre των Γερμανών (να μου κρατούν την πόρτα και να μ’ αφήνουν να προηγούμαι, ως κυρία-εκτός κι αν ήθελαν απλώς κάθε φορά να κοιτάζουν τον κώλο μου) και για να μην πλήξω άκουγα τη συζήτηση και χάρηκα που έβγαλα νόημα (μέσες άκρες).

Έπειτα στο ραδιόφωνο ξαφνικά έπαιξε Nirvana– “Come as you are” (τρελοί ροκάδες οι Γερμανοί) κι άρχισα να χορεύω μόνη μου στο αυτοκίνητο. Το ’94 η μπάντα του Cobain ήταν στην κορυφή των charts κι οργάνωνε περιοδεία στην Ευρώπη. Ο Στράτος, ένας μακρινός εξ αγχιστείας συγγενής που ήτανε τότε στη Στουτγάρδη, θα πήγαινε να τους δει όταν θα έπαιζαν στη Γερμανία κι η αδερφή μου κάπως τον ζήλευε. Δε θα ‘ρχονταν οι Nirvana στην Ψωροκώσταινα κι ακόμη κι αν έρχονταν, πώς να την άφηνε την ανεπτυγμένη 16χρονη τότε αδερφή μου ο μπαμπάς να κατέβει στην Αθήνα μόνο και μόνο για να δει έναν ξανθομάλλη ρόκερ να σπάει τις κιθάρες του στα ηχεία; Τελικά ο Cobain πριν τη συναυλία της Ρώμης κράσαρε και μπήκε στην κλινική σε κώμα. Η Δήμητρα έμεινε μερόνυχτα κολλημένη πάνω απ’ το Mtv για να μάθει νέα. Οι προσευχές της έπιασαν-ο Cobain δε θα πέθαινε σε ευρωπαϊκό χώμα. Διέφυγε τον κίνδυνο, επέστρεψε στην Αμερική και τον Απρίλη του ’94 αυτοκτόνησε στο Seattle με μια καραμπίνα.

Ο ήλιος βγήκε για τα καλά στο γερμανικό ουρανό και τα σύννεφα φεύγουν ταξιδεύοντας με τρελό ρυθμό.

Λίγες μέρες ακόμη για να αντικρίζω στο δρόμο πινακίδες HH.

Προς το παρόν, απολαμβάνω τη μοναξιά μου όταν παίρνω τα φάρμακά μου. Τότε αντιλαμβάνομαι ότι μόνο εγώ τώρα φροντίζω τον εαυτό μου.

Bis Hamburg- bleib gesund!

Πέμπτη, 30/3/2006

Βρέχει ξανά, αλλά και τι να κάνω; Στη Γερμανία διάλεξα να είμαι. Πήρα γερμανική κάρτα για το κινητό και η επικοινωνία μου με την Ελλάδα έχει μερικώς αποκατασταθεί. Η Δήμητρα λέει πως όταν επέστρεφαν από το αεροδρόμιο κατά διαβολική σύμπτωση το ραδιόφωνο έπαιζε Χατζηγιάννη-«Δε φεύγω…» κι όλοι τους ξέσπασαν σε κλάματα. Γέλασα.

Η Uschi μού μετέφρασε κι εκείνο το γράμμα που μου ‘χε στείλει στα σέρβικα πέρσι το καλοκαίρι και με προσκάλεσε τον Αύγουστο στο Βελιγράδι. Λες να την κάνω την τρελή επιστροφή μέσω Βαλκανίων;

Ακούω τα «Λαδάδικα» και ξέρεις τι θυμάμαι, αγαπούλα; Την υπόσχεσή σου για βόλτα με το αμάξι στη Γιαννιτσών. Ισχύει, ε;

Jetzt dass ich ein Handy habe, bin ich schon eine Hamburger!

Παρασκευή, 31/3/2006

«Νιώθω ποια είσαι όταν λες το Σ’ αγαπώ
Σαν μια βασίλισσα τσιγγάνα που περνάει
Και μπαίνει στις καρδιές σαν να ‘τανε μετρό
Που φωτισμένο βάζει μπρος και ξεκινάει…
Τρελή κι αδέσποτη παρ’ όλη την αγάπη
Έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά
Έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι
Έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά…
Κι είσαι εκείνη που αν μαζί της κοιμηθώ
Θα ‘χω ξεχάσει ποιος να είμαι και πού πάω
κι αν αφορμή είσαι εσύ να αλλάξω εαυτό
Το παρελθόν μου μπρος στα πόδια σου πετάω…
Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη
Έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά
Έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι
Έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά…»

Σάββατο, 1/4/2006

Αγαπούλλλα, θυμάσαι από ποιον είχε χάσει η μΠΑΟΚάρα το Νοέμβρη στην Τούμπα 1-2; Απ’ τη Στουτγάρδη… Στης οποίας το γήπεδο θα γίνουν 6 αγώνες του Mundial (semifinal included). Αυτό που ξέχασα να σου πω φεύγοντας είναι ότι ο θείος μένει δίπλα στο γήπεδο-τόσο δίπλα που εγώ ξυπνώντας αυτά τα λίγα πρωινά μου στην πόλη αντικρίζω καταρχήν τα VIPs του γηπέδου.

Σήμερα λοιπόν οι Γερμανοί έκαναν άσκηση ετοιμότητας και το γήπεδο γέμισε απ’ τα χαράματα με Polizei, Ross Kreuz και Feuerwehr… Πφφφ, πλήξη, πρωί πρωί να ξυπνάς απ’ τις σειρήνες και να σκιάζεσαι…

Η σημερινή μέρα αποτελεί επίσης σταθμό για το βίο μου, καθώς έκανα τα πρώτα μου αυτόνομα οικιακά ψώνια. Πήρα χλωρίνη, σαπούνια, άζαξ, σαπουνοθήκη, οδοντόκρεμα, γάντια για τα ευαίσθητά μου χέρια καθώς και αδιάβροχες παντοφλίτσες των 5€ για να μην κολλήσω χολέρα στα 2 ντους του ορόφου της εστίας. Κι όλα αυτά τα ψώνια έγιναν σε άψογη συνεννόηση με τα φτωχά γερμανικά μου (μουσική Καρμίνα Μπουράνα). Να μην ξεχάσω την πρώτη μου κάρτα ανανέωσης για το κινητό (ευτυχώς ο υπάλληλος με θυμόταν και προτού του πω τι ήθελα χαμογέλασε και το είπε ο ίδιος) καθώς και έναν γερμανικό οδηγό του Hamburg.

Ich bin eingebildet dass ich eine schöne Hausfrau bin!

[Παρένθεση: Το κατάστημα απ’ όπου τα ψώνισα λέγεται “ Müller”. Müll στα γερμανικά είναι τα σκουπίδια, οπότε με έναν αυθαίρετο συνειρμό της στιγμής μπορώ να τραγουδάω: «Είμαι κεφάτη, γυρίζω απ’ του σκουπιδιάρη» ή κάπως έτσι]

Τραγούδι της μέρας [νύχτας]: «Γιάννη μου, το μαντήλι σου»

Κυριακή, 2/4/2006

[Κοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα, ξανακοιμόμουν, έβλεπα όνειρο, ξαναξυπνούσα…

Χτες το βράδυ στο μυαλό μου έπαιζε φεστιβάλ ταινιών φαντασίας…]

Nichts.

Τραγούδι της σύντομης νύχτας που έρχεται: Υπόγεια Ρεύματα- «Νατάσα»

Advertisements

4 Σχόλια so far
Σχολιάστε

‘Η Δήμητρα έμεινε μερόνυχτα κολλημένη πάνω απ’ το Mtv για να μάθει νέα. Οι προσευχές της έπιασαν-ο Cobain δε θα πέθαινε σε ευρωπαϊκό χώμα.’

Are you talking to me?
Τρομερό ντεζαβού.

Χαίρομαι που είσαι καλά και που υπάρχει ανταπόκριση. Ο καιρός δε συνηθίζεται, αλλά σιγά σιγά τον ξεχνάς…

Σχόλιο από Beta Blank

Χαχα. Μήπως είσαι το alter ego της αδερφής μου; Αν ναι, αύριο πρωί κιόλας παίρνω το τραίνο για BRX!

Η αλήθεια είναι πως βαριέμαι λίγο να κάνω ανταπόκριση.
Καλά…πότε είμαι και ποτέ όχι. Αλλά όλα θα γίνουν καλύτερα.

Σχόλιο από ttallou

Έλα τώρα. Δεν κολλάς χολέρα από τα μπάνια αλλά μύκητες, πως κάνεις έτσι. Χαίρομαι που είσαι καλά, και άντε με το καλό να κάνεις ποδαρικό και στην κουζίνα του hall!

Σχόλιο από drakouna

Κακώς άρχισα να διαβάζω το blog απο πάνω προς τα κάτω. Αν έκανα σχόλια θα έχαναν το νόημα.

PS:
Mull (γαμώτο, δεν μου βγαίνει το umlaut) είναι γερμανική slag.
Muller είναι ο Μυλωνάς.

PS II: Οταν αρχίσεις και σπάζεσαι απο μένα, μή διστάσεις να πεις.

der onkel

Σχόλιο από unclejack




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: