O παππούς μόλις επέστρεψε από την Κύπρο και 45 κιλά κυπριακά προϊόντα είναι σκόρπια στο σπίτι του. Λέει την ίδια ιστορία που έλεγε πριν πέντε λεπτά και πίνει άλλο ένα ποτήρι κρασί. Η γιαγιά κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι και ανάμεσα σε δύο χασμουρητά ρωτάει ότι και πριν πέντε λεπτά: Πού βρέθηκαν οι φλαούνες στην κατάψυξή τους. Η μαμά προτείνει στον παππού, ο οποίος στο μεταξύ λέει το Χριστός ανέστη και σηκώνεται από το τραπέζι, να μην πάρει άλλο ζάναξ και βάζει στην τσέπη της σοκολάτες για μας. Κι εγώ ρουφάω στιγμές και αναρωτιέμαι με τι γονίδια ήρθα στον κόσμο…
Τόσες μέρες στην Ελλάδα κι ακόμα να βρω τι θέλω να γράψω στο blog: Για τον φόβο της κρίσης στις κουβέντες των περισσότερων φίλων και συγγενών, για τη μίζερη εικόνα που η Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να μου βγάζει, όπως τότε που ορκιζόμουν να την αφήσω ή για το συμμάζεμα στο νου πολλών, που μαζεύουν πια αποδείξεις και κοιτάζουν λιγότερο να κλέψουν το κράτος;
Και ξαφνικά, αυτό που θα ‘θελα να αποκαλέσω “έμπνευση” έρχεται σε ένα διαμέρισμα γεμάτο Κύπρο, με την άφιξη του πρόγονού μου από το νησί, στο οποίο αυτός γεννήθηκε κι εγώ ζω τώρα, στην πόλη όπου εγώ γεννήθηκα κι αυτός ζει τώρα, με τους δυο μας να επιστρέφουμε φέτος στις γενέτειρες για το Πάσχα… Κάτι τέτοιες ώρες νομίζω πως ο χρόνος γελάει μαζί μου. Κι εγώ το απολαμβάνω…
4 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Κι άλλο Ζάναξ παππού. Και δώσε και σε μας λίγο…
Comment από mindstripper Απριλίου 9, 2010 @ 1:17 πμΝαιιιιι… περισσεύει κάτι;
Comment από the Idiot Mouflon Απριλίου 12, 2010 @ 6:39 πμ[...] με οξυγόνο, βρίσκεται στα πρόθυρα του Αλτσχάιμερ. Στην αρχή έχει πλάκα, αλλά φοβάμαι πως μετά, όπως λέει και ο Α. [...]
Pingback από Το κέντημα « Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii Οκτωβρίου 20, 2010 @ 4:00 μμ[...] το βραδάκι έπιαναν να έρχονται πρώτα ο παππούς ο παπάς κι η γιαγιά η παπαδιά και μετά οι θείοι. Έτρωγαν, [...]
Pingback από Τ’ Άη Γρηγόρη « Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii Ιανουαρίου 25, 2012 @ 6:26 μμ