Hot city
Έχει μια κάψα στην πόλη από κείνες που λατρεύω, που όπου κι αν στέκεσαι έξω τα μεσημέρια νιώθεις να σου τη δίνει ο ζεστός αέρας από παντού και που μόνο οι αυτόχθονες έχουν μάθει να μην ιδρώνουν στο διάβα της. Επισήμως, η Μετεωρολογική λέει ότι χτυπάμε 38, αλλά είναι κοινό μυστικό (ή μήπως αστικός μύθος; ) ότι οι θερμοκρασίες που ανακοινώνονται είναι καθησυχαστικά ψεύδη κι έτσι, με ένα ψυχοπαθές ύφος εθισμού στο ηπειρωτικό (τροπικό σάμπως; ) κλίμα, ανακοινώνω στους δικούς μου, στο τηλέφωνο, ότι τη μέρα ξεπερνάμε τους 40.
Στα κτήρια, βέβαια, κυπριακό καιρικό παράλογο, αναπνέεις στους 23 ψυχρούς βαθμούς του κλιματιστικού κι είναι αιτία καβγά, όχι αστεία, όταν στο γραφείο αποφασίζω να ανοίξω το παράθυρο για να με χτυπήσει λίγο ο αέρας (εμένα με τροπική διάθεση, τους άλλους τους τη δίνει στη μάπα).
Στη Λάρνακα το Free Gaza δηλώνει ως προορισμό την Αίγυπτο και τελικά σαλπάρει για την απαγορευμένη Γάζα -τόλμη ή παρακινδυνευμένη παράνοια;-, και στην παλιά Λευκωσία ο Δημήτρης στήνει στην φιλόδοξη Apotheke εικόνες του παλιού αεροδρομίου.
Πού να πήγε άραγε εκείνος ο αγνός, απεγδυμένος από εθνικούς διχασμούς μοντερνισμός;
Πίνω ένα μπουκάλι νερό κι επιστρέφω στην κάψα μου.
4 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Έχει μια κάψα στην πόλη από κείνες που λατρεύω, που όπου κι αν στέκεσαι έξω τα μεσημέρια νιώθεις να σου τη δίνει ο ζεστός αέρας από παντού και που μόνο οι αυτόχθονες έχουν μάθει να μην ιδρώνουν στο διάβα της. Επισήμως, η Μετεωρολογική λέει ότι χτυπάμε 38, αλλά είναι κοινό μυστικό (ή μήπως αστικός μύθος; ) ότι οι θερμοκρασίες που ανακοινώνονται είναι καθησυχαστικά ψεύδη κι έτσι, με ένα ψυχοπαθές ύφος εθισμού στο ηπειρωτικό (τροπικό σάμπως; ) κλίμα, ανακοινώνω στους δικούς μου, στο τηλέφωνο, ότι τη μέρα ξεπερνάμε τους 40.
Στα κτήρια, βέβαια, κυπριακό καιρικό παράλογο, αναπνέεις στους 23 ψυχρούς βαθμούς του κλιματιστικού κι είναι αιτία καβγά, όχι αστεία, όταν στο γραφείο αποφασίζω να ανοίξω το παράθυρο για να με χτυπήσει λίγο ο αέρας (εμένα με τροπική διάθεση, τους άλλους τους τη δίνει στη μάπα).
Στη Λάρνακα το Free Gaza δηλώνει ως προορισμό την Αίγυπτο και τελικά σαλπάρει για την απαγορευμένη Γάζα -τόλμη ή παρακινδυνευμένη παράνοια;-, και στην παλιά Λευκωσία ο Δημήτρης στήνει στην φιλόδοξη Apotheke εικόνες του παλιού αεροδρομίου.
Πού να πήγε άραγε εκείνος ο αγνός, απεγδυμένος από εθνικούς διχασμούς μοντερνισμός;
Πίνω ένα μπουκάλι νερό κι επιστρέφω στην κάψα μου.
Tip: H έκθεση NIC του Ορέστη Λάμπρου εγκαινιάζεται στις 3 Ιουλίου 2009, στις 20.00, στην Apotheke (Κλεάνθη Χριστοφίδη 23, πάροδος Λεύκωνος), στην παλιά Λευκωσία. Τηλ. 99764816.
4 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Γράψτε ένα σχόλιο
Η αλλαγή γραμμής και παραγράφου γίνεται αυτόματα, η διεύθυνση e-mail δεν εμφανίζεται ποτέ και επιτρέπεται η χρήση HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Ένα θα σου πω. Τέρμα το κλιματιστικό στο αυτοκίνητο. Τέρμα ανοιχτά και τα παράθυρα.
“Ν’ ανακατώνεται ο αέρας…”
Σχόλιο από mindstripper Ιουλίου 1, 2009 @ 6:43 μμΚοίτα, αέρας εν κινήσει δεκτός. Αλλά λιοπύρι.. μπαα, προτιμώ την ψύχρα
-μόνο αν είμαι στην παραλία.
Πρόσεχε μόνο, επειδή βρίσκεσαι στο χρονικό σημείο που λέμε “πού να σφίξουν κι οι ζέστες”
Αφιερωμένο!
Σχόλιο από wisdom Ιουλίου 2, 2009 @ 11:46 πμμε δουλευεις; απο τοσα ομορφα του νησιου εσυ διαλεγεις να γουσταρεις το ανυποφορο;
(για δες που σε ξαναβρηκα!)
Σχόλιο από Δεμων Ιουλίου 7, 2009 @ 1:36 μμΕίπε κανείς ότι μου αρέσουν τα συνηθισμένα;;
Σχόλιο από ttallou Ιουλίου 7, 2009 @ 2:02 μμ