Παραμύθια χωρίς νόημα v.iii

Πριν από ένα χρόνο, σαν σήμερα, ξημερώματα, φεύγαμε από το Αμβούργο. Φορτωνόμασταν τα 30 μας κιλά στην πλάτη, κλείναμε για πάντα πίσω μας την πόρτα του διαμερίσματος της σέξι γιαγιάς Ιρίνα, πλάι στη λίμνη, και παίρναμε το πρώτο λεωφορείο για Βερολίνο.

365 μέρες μετά και μια απορία με βασανίζει: Άραγε, να βρήκε η γιαγιά Ιρίνα το τηλεκοντρόλ που τόσο εκδικητικά της κρύψαμε μέσα στο μαξιλάρι ή ακόμη ψάχνει;