30+1 αντιγνωμίες για τη Θεσσαλονίκη
ΓΙΑΤΙ ΤΗ “ΜΙΣΩ”
- Για τον Ψωμιάδη και τους λοιπούς Μακεδονομάχους
- Διότι τα πάντα έχουν βαφτιστεί «Μακεδονία» (Πανεπιστήμιο, Υπουργείο, σταθμός τραίνων, λεωφορείων, αεροδρόμιο)
- Για την «ΜΠΑΟΚΑΡΑ»
- Για την παρακμή των ντόπιων αθλητικών ραδιοφώνων
- Για τα πολλά άθλια λεωφορεία της
- Διότι έχει ΜΟΝΟ λεωφορεία ως Μ.Μ.Μ.
- Για το κόμπλεξ να μιμηθεί την Αθήνα (μόνο στα αρνητικά)
- Για τις λαϊκοπόπ γιορτές του δήμου στην Αριστοτέλους
- Για την μπουζουκοπαράδοσή της (έχουν βγει από δω αστέρια και αστέρια: Βολάνης, Ξανθιώτης, Κιάμος…)
- Διότι δεν είμαι από εδώ
- Διότι από το λιμάνι υπάρχουν τόσα ακτοπλοϊκά δρομολόγια, όσα από την Καβάλα
- Για τους χαρακτηρισμούς «ερωτική πόλη», «φτωχομάνα», «μπασκετομάνα»
- Για τη βρωμιά του Θερμαϊκού
- Για τα άθλια κτίρια επί της παραλιακής
- Για την ίδια την παραλιακή που έχει παμπάλαιο πεζοδρόμιο
- Για την Εγνατία
- Για το τρίπτυχο «παραλία – φραπεδιά – τάβλι»
- Για τους διοικούντες την πόλη
- Για τα καμένα ποπ Σαββατόβραδα στην Παραλία
- Για το μίσος προς κάθε τι αθηναϊκό
- Για τον εμπορικό εθνικισμό της από ανθρώπους που ψωνίζουν από το Σαντίνσκι
- Για τη φιλοσοφία του «Χαλαρά»
- Για τους ντόπιους οδηγούς
- Για τον ασυναγώνιστο ωχαδερφισμό
- Για την προσκόλληση πολλών στους ντόπιους βο(υ)λευτές (και τούμπαλιν)
- Για το «τουμπεκί» των «προσωπικοτήτων» της πόλης
- Για τους ντόπιους δημοσιογράφους που χαρακτηρίζονται κάλλιστα από πλείστες μετοχές (ψωνισμένοι, βολεμένοι και άλλα *****-μένοι)
- Που είναι τόσο μικρή, ώστε να μην μπορείς να κρυφτείς με σιγουριά ότι δε θα σε βρουν
- Για την προσκόλληση στη Χαλκιδική (έχει κι άλλες θάλασσες η Ελλάδα, ρε παιδιά!)
- Που ο Λευκός Πύργος ως σήμα-κατατεθέν ταυτίζεται με την Ακρόπολη (!)
- Διότι τους χειμώνες το κρύο «ξυρίζει» στην Αριστοτέλους χάρη και στην υγρασία
ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ
- Για το μύθο του μπασκετικού Άρη (κι ας μην τον υποστηρίζω) και το Αλεξάνδρειο
- Για τους μύθους που περιβάλλουν τα παλιά της κτίρια (τα φαντάσματα της Βασιλίσσης Όλγας…)
- Για τις γεύσεις της και την μπουγάτσα της (ναι ρε! Και με κιμά, και με τυρί)
- Για τις νυχτερινές μελωδίες στον “88,5” και το “Μύθο στα fm”
- Διότι δεν είμαι από εδώ
- Για το λιμάνι της
- Για το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ
- Για το Μύλο
- Για τους λουκουμάδες και τα καλαμπόκια το καλοκαίρι στα σκαλάκια της παραλίας
- Για την ομίχλη της
- Για την Προξένου Κορομηλά
- Για τα γρασίδια του ΑΠΘ
- Για τα κυριακάτικα απογεύματα του Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ
- Για τα πρωτοποριακά μουσεία της: Design, Αθλητισμού, Φωτογραφίας
- Για την Άνω Πόλη
- Για τα μαγαζιά στην παραλία που αλλάζουν το τοπίο: «Θερμαϊκός», «Ραψωδία»…
- Που εδώ τα hot Βαλκάνια είναι κοντά: Βουλγαρία, Σκόπια, Πόλη…
- Που με την Εγνατία όλα έρχονται πιο κοντά
- Γιατί κάποτε η πόλη υπήρξε πραγματική πολυπολιτισμική μητρόπολη
- Για τις πρώτες μου βόλτες ως το άγαλμα του «Αλέκου» και τα γλειφιτζούρια από το ψιλικατζίδικο γωνία Μαρτίου-Βασιλίσσης Όλγας
- Για τις πολλαπλές εστίες διασκέδασης: Μύλος – Βίλκα – Λαδάδικα – λιμάνι – Στοά Βενιζέλου – Άθωνος – Μπιτ Παζάρ
- Για το ανακαινισμένο Καυτατζόγλειο, το «Παλατάκι» κ.ά.
- Για το καζάν ντιπί, το εκμέκ κανταΐφι, τα κουλούρια και τα λοιπά γευστικά κατάλοιπα της Πόλης
- Διότι εδώ ο ναργιλές θυμίζει Πόλη…
- Για τη «Μακεδονία», τις «Επιλογές», την «Πανσέληνο», το «Cool»
- Για τις κόντρες ράλι στο Carrefour και την Interamerican
- Για τις αέναες προσπάθειες κάποιων να αναβαθμίσουν την πόλη: Διεθνής έκθεση βιβλίου, φεστιβάλ, πετυχημένες διοργανώσεις
- Για τα editorial του Γιώργου Σκαμπαρδώνη στην «Πανσέληνο» και το «Βαρδάρη» του Θωμά Σιώμου στην «Ελευθεροτυπία»
- Για το «Κατώι του βιβλίου» του Μπαρμπουνάκη
- Για τη θέα του λιμανιού (το κατ’ εμέ σήμα κατατεθέν) από το μουσείο φωτογραφίας
- Για τα πήγαινε – έλα από Αριστοτέλους στο λιμάνι το Νοέμβρη, για το φεστιβάλ κινηματογράφου, αγκαλιασμένοι για να προστατευτούμε από το κρύο…
2 σχόλια
